miércoles, 2 de marzo de 2022
Tira Dos. Como comportarse ante nuevos jugadores escépticos.
viernes, 25 de febrero de 2022
De rincones y esquinas. “Soneto-desbarre con estrambote ”
Con dibujos. 13 “Nieve, cristal, manzanas”
Género: Cómic / Manga
Subgénero: Fantasía / Terror
Autor: Neil Gaiman (historia y guión) y Colleen Doran (adaptación y dibujo)
Título: Nieve, cristal, manzanas
(Snow, Glass, Apples)
Año:
2019
Sinopsis:
Una reina no tan
malvada siente miedo de su monstruosa hijastra y está decidida a ahuyentar a
esta criatura y a salvar su reino de un mundo donde no existen los finales
felices.
"Si fuera sabia, no habría intentado cambiar lo que vi. Si fuera sabia, me habría suicidado antes de conocerla, antes de verlo a él."
miércoles, 23 de febrero de 2022
Tira Dos. Ser fiel a tu alineamiento
No hay nada más complicado que regirse y mantener nuestros actos acordes con el alineamiento elegido; sobre todo los extremos: Legal/bueno y Caótico/malvado.
jueves, 17 de febrero de 2022
De rincones y esquinas. “Misiva desde los Infiernos”
miércoles, 16 de febrero de 2022
Tira Dos. El placer de la narración oral.
Sí, es un gran placer: transportar a tus oyentes tan solo con tus palabras a lugares inimaginables; sentirlos inmersos en tu imaginario; verlos "in situ" y no en diferido, como en los libros; compartir sus sensaciones y reacciones; verlos interactuar con tu fantasía, haciéndola crecer y modificándola con su involucración e interacción.
lunes, 14 de febrero de 2022
Poemas 14. “Negra sombra”, Rosalía de Castro
Cando
penso que te fuches,
negra sombra que me asombras,
ó pé dos meus cabezales
tornas facéndome mofa.
Cando
maxino que es ida,
no mesmo sol te me amostras,
i eres a estrela que brila,
i eres o vento que zoa.
Si
cantan, es ti que cantas,
si choran, es ti que choras,
i es o marmurio do río
i es a noite i es a aurora.
En
todo estás e ti es todo,
pra min i en min mesma moras,
nin me abandonarás nunca,
sombra que sempre me asombras.
NEGRA
SOMBRA
(traducción al castellano - Mónica B. Suárez Groba)
Cuando
pienso que te fuiste,
negra sombra que me asombras,
a los pies de mis cabezales,
tornas haciéndome mofa.
Cuando
imagino que te has ido,
en el mismo sol te me muestras,
y eres la estrella que brilla,
y eres el viento que zumba.
Si
cantan, eres tú que cantas,
si lloran, eres tú que lloras,
y eres el murmullo del río
y eres la noche y eres la aurora.
En
todo estás y tú eres todo,
para mí y en m misma moras,
ni me abandonarás nunca,
sombra que siempre me asombras.